Over Diadox

Diadox staat voor ‘dialoog in de paradox’. In onze snelle, grootse en meeslepende wereld lijkt er nog maar weinig tijd te zijn om stil te staan en stil te zijn. In die wereld wil ik stil staan, om vooruit te komen. En stil zijn, om zo ruimte te geven aan de ander.

Wie ben ik?

Ik ben Anita, 51 jaar, getrouwd met mijn jeugdliefde, moeder van twee jongens van 22 en 19 jaar, bazinnetje van Knoet (Parson Russellteefje), Angie en Guusje (Cyperse poezen). Ik werkte tot 23 december 2019 als ritueelbegeleider en als senior communicatieadviseur (zie de tekst hierna voor een uitleg over deze datum).

Ik ben Maanpriesteres, opgeleid in het Pad van de Maanmagie:  ik begrijp en leef de oeroude vrouwenwijsheid en -mysteriën en geef ze door aan andere vrouwen. De maan staat symbool voor het vrouwelijke ritme.

Over de verhalen tot en met 5 oktober 2013

Op 26 september 2012 start ik met deze blog en schrijf ik elke dag een beeldend verhaal. Of een verhaal waarin ik, als ik onvoldoende inspiratie voor een beeldverhaal heb opgedaan, mijn kijk op een bepaald stukje van onze wereld weergeef. Ik schrijf deze verhaaltjes in de hoop dat anderen zich er wellicht in herkennen, er iets van opsteken of zich minder alleen voelen in hun gevoel. Op 4 oktober 2013 volbreng ik mijn missie: 365 dagen een beeldverhaal.

Over de verhalen van 6 oktober 2013 tot november 2019

Anders dan mijn 365 beeldverhaalproject. Met evenveel plezier. Schrijven over de drukte in mijn leven en hoe ik de rust zoek en vind. Op momenten dat ik daar zin in heb. Geen druk meer van een dagelijks ‘willen’ dat soms ‘moeten’ is, maar de ruimte om in rust te schrijven. Vaak een beeldend blog, maar ook wel eens een blog over mijn gevoelens. En met regelmaat wordt ie ook spiritueel genoemd. What’s in a name?

Verhalen van 31 december 2019 tot 22 juli 2020

In de herfst van 2019 stop ik met bloggen op Diadox. Maar als ik op 31 december het bericht krijg dat ik eierstokkanker met uitzaaiingen heb, besluit ik mijn blog weer op te pakken. Omdat na zo’n levensveranderend bericht het leven doorgaat. Omdat ik niet ga zitten wachten op de dood. Omdat veel mensen graag willen weten hoe mijn leven er sinds dat bericht uitziet.

In eerste instantie werd gezegd dat ik niet meer behandeld kon worden. Er was alleen palliatieve chemo mogelijk om de kwaliteit van leven en de levensduur te verlengen. Inmiddels zijn de inzichten veranderd en heb ik een curatief traject gevolgd. Op 20 juli 2020 sluit ik deze hectische periode ook spiritueel af, met een ritueel.

Schrijven is mijn passie. Mijn blogs blijken helend voor mij, en troostend voor mijn omgeving. En ik ben net Heintje Davids. Ik begin een dagelijkse blog en stap na een jaar over naar minder frequent schrijven.  Ik stop met bloggen en kom terug vanwege mijn diagnose. Ik stop tijdelijk in het kader van een zomerstop (juli 2020). En ik ben weer terug. Al beloof ik mijzelf  mijn tijd en energie ook te steken in een andere vorm van schrijven: een boek.

4 gedachtes over “Over Diadox

  1. Marion Schrijver zegt:

    Mijn dochter Leontine maakte mij attent op jouw blogs. Ik ben er stil van en heb diepe bewondering voor jouw levensmoed en levenskracht. Dat triggert bij mij een gevoel van herkenning. Ik wens je nog een lange tijd om te schrijven en het leven te vieren samen met je gezin.
    Veel Licht en Liefde
    Marion Schrijver

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s